Door: Kim

Kim — Sat, 07 Sep 2024 23:34:00 +0000

Ik heb ruim 25 jaar geleden deze “fiets” van Da Vici vanaf de schetsen nagemaakt/gebouwd, in het fietsmuseum Velorama in Nijmegen. Niet ik alleen, maar samen met 2 collega’s en natuurlijk de eigenaar van het museum die hier om vroeg dat wij deze fiets gingen “namaken”. Een timmerman-collega het houten frame, ik met mijn toenmalige restaurateur-collega de stalen onderdelen etc en toetsend aan wat de museumeigenaar er van vond. Dit was een heel interessant project, daar op/vanaf de schetsen heel veel ” zelf ingevuld” moest worden en het toch een “fietsbare fiets” moest gaan worden. Jaren lang, en of het nou wel of niet een echte schets van “Da Vinci” was, heeft deze “fiets” als pronkstuk in het museum gestaan, en er kon “werkelijk” op gefietst worden! Met terugwerkende kracht is dit het allermooiste werk wat ik ooit gedaan heb, want niet alleen deze “fiets” heb ik nagemaakt, maar ook zowat alle “bijzondere fietsen” heb ik gerestaureerd die een schakel zijn geweest naar de huidige fiets. Mensen/bezoekers durven deze fietsen niet aan te raken, maar ik heb er in staan te zagen en slijpen en lassen etc. Er zijn maar een aantal museums wereldwijd die fietsen tentoonstellen, maar Velorama heeft de meest originele, en alle onderdelen die ik heb (na)gemaakt heb ik zo gemaak dat er niet te zien is of het nieuw of origineel is. Dat is de kunst! Ik ben trots dat daar mijn handen als “fietsenmaker/fietshersteller” aan hebben mogen werken! Al “mijn” fietsen zijn rijklaar die in het museum staan, zoals ooit iemand dat ook toen ooit lang geleden gedaan heeft vanuit de werkplaats voor “de klant”. Buiten elektrische fietsen nu, heb ik daar al geleerd dat er niets nieuw onder de zon is. Voor en achtervering of versnellingen etc: het meeste is ooit al bedacht en geprobeerd! Wel allemaal lomp, maar het idee was er al! Deze tijd/ontwikkeling is voor mij een heel interessante betreft hoe er toen gedacht is; zonder de (ontwikkeling van de) fiets geen wereld zoals die er nu is! Van de loopfiets naar een groot voorwiel en een klein achterwiel en andersom, naar ook 3 en 4 wielen, naar de “safety”, naar het huidige “diamantframe”: alles heb ik gerestaureerd! Speciaal werk, en ben trots dat voor de toekomst van deze fietsen in het museum mijn naam/handen er aan gekoppeld is! Ooit zal iemand het wederom gaan restaureren, want niets blijft voor eeuwig goed, en zal die persoon dan hopelijk zeggen dat ik het “toen” goed gedaan heb. Sowieso heb ik een diep respect voor al die mensen die ooit deze fietsen bedacht/gemaakt hebben, ik hun werk opnieuw heb mogen restaureren maar met veel beter gereedschap, terwijl ik soms zelf gereedschap heb moeten maken om iets te kunnen restaureren. Aanrader, Velorama! Kim M.

Reacties op: De fiets van Da Vinci

Door: Kim